خيلي ممنون، انقدر آسون، منو داغون كردي
واسه احساسي كه داشتم، دلمو خون كردي
تو كه هيچ حسي به اين قصه نداشتي واسه چي؟
منو به محبت دو روزه مهمون كردي
همه عالم ميدونستن كه بري ميميرم
اما رفتي و همه عالمو حيرون كردي
خيلي ممنون واسه هرچي كه اوردي به سرم
خيلي ممنون ولي من هيچوقت ازت نميگذرم

من حواسم به تو بود و تو دلت سر به هوا
با همين سر به هواييت منو ويروون كردي
من كه با نگاه شيرينه تو فرهاد شدم
مگه اين كافي نبود كه منو مجنون كردي
همه عالم ميدونستن كه بري ميميرم
اما رفتي و همه عالمو حيرون كردي
خيلي ممنون واسه هرچي كه اوردي به سرم
خيلي ممنون ولي من هيچوقت ازت نميگذرم

نمیدونم بعد چند وقت اما بالاخره اپ کردم

چون ذلم بد گرفته خیلی بد

دورترین نزدیکی

بازهم وقت دوری شد ز یار

ای دلا این بار هم طاقت بیار

درد دوری و فراق در خود بریز

گریه کردن در وجود مرد نیست

چشم بگشار و دگر زاری مکن

بوسه ای بر تو زدست زاری مکن

بوسه زد بر گونه و دل را کمی ارام کرد

همچو اغوشی ز مادر بچه را ارام کرد

بعد ان بوسه حمی رفت و گذاشت

مرحمی بر این دل چاک چاک من

a.m.a.s

رفیق من سنگ صبور غمهام  
به دیدنم بیا که خیلی تنهام                                   هیچکی نمیفهمه چه حالی دارم
                                                                          چه دنیای رو به زوالی دارم
مجنونمو دلزده از لیلیا  
خیلی دلم گرفته از خیلیا                                       نمونده از جوونیام نشونی
                                                                           پیر شدم پیر تو ای جوونی
تنهای بی سنگ صبور  
خونه ی سرد و سوت و کور                                    توی شبات ستاره نیست
                                                                           موندی و راه چاره نیست
اگرچه هیچکس نیومد سری به تنهاییت نزد  
اما تو کوه درد باش طاقت بیار و مرد باش                  تنهای بی سنگ صبور
                                                                           خونه ی سرد و سوت و کور
توی شبات ستاره نیست  
موندی و راه چاره نیست                                        اگر بیای همونجوری که بودی
                                                                            کم میارن حسودا از حسودی
صدای سازم همه جا پر شده  
هر کی شنیده از خودش بیخوده                             اما خودم پر شدم از گلایه
                                                                            هیچی ازم نمونده جز یه سایه
سایه ای که خالی از عشقو امید  
همیشه محتاجه به نور خورشید                             تنهای بی سنگ صبور
                                                                           خونه ی سرد و سوت و کور
توی شبات ستاره نیست  
موندی و راه چاره نیست                                        اگرچه هیچکس نیومد سری به تنهاییت نزد
                                                                            اما تو کوه درد باش طاقت بیار و مرد باش
تنهای بی سنگ صبور  
خونه ی سرد و سوت و کور                                     توی شبات ستاره نیست
                                                                            موندی و راه چاره نیست

این متن رو من خیلی دوست دارم نمیدونم چرا ولی خیلی تووپه خلاصه کلی با این اهنگ حال میکنم خلاصه این شعر که ستار عزیز اون رو اجرا کرده همدم تنهایی های این چند وقت منبو راستی یادم رفت بگم من از همه برای دیرکردنم ..... امید وارم داداشتون رو ببخشید 

 سلام ای کهنه عشق من که یاد تو چه پا بر جاست

سلام بر روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست
تو یه رویای کوتاهی دعای هر نظرگاهی
شدم خواب عشقت چون مرا اینگونه میخواهی
شدم خواب عشقت چون مرا اینگونه میخواهی
من آن خاموش خاموشم که با شادی نمیجوشم
ندارم هیچ گناهی جز که از تو چشم نمی پوشم
تو غم در شکل آوازی شکوه اوج پروازی
نداری هیچ گناهی جز که بر من دل نمی بازی
نداری هیچ گناهی جز که بر من دل نمی بازی
مرا دیوانه میخواهی ز خود بیگانه میخواهی
مرا دلباخته چون مجنون ز من افسانه میخواهی
شدم بیگانه با هستی زخود بیخود تر از مستی
نگاهم کن نگاهم کن شدم هر آنچه میخواستی
سلام ای کهنه عشق من که یاد تو چه پا بر جاست

سلام بر روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست
بکش دل را شهامت کن مرا از غصه راحت کن
شدم انگشت نمای خلق مرا تو درس عبرت کن
بکن حرف مرا باور نیابی از من عاشق تر
نمیترسم من از اقرار گذشت آب از سرم دیگر
سلام ای کهنه عشق من که یاد تو چه پا بر جاست

سلام بر روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست
سلام ای کهنه عشق من که یاد تو چه پا بر جاست

سلام بر روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست

دیگه از این زندگی خسته شدم

همه ی در ها به روم بسته شدن

من و چهار تا دیوار یک پنجره

توی ابن اتاقک بی هنجره

نفسی نیست برای داد زدن

گر نفس هست تو فریاد بزن

تو بزن داد که فریاد تو بیدار

هر که را خفت در این بیداری

تو بزن داد بزن داد بزن داد

که فر یاد تو بیدار کند داد رس را