تـــنـــهـــا تـــریـــن جـــزیــره

                               وداع

بروای دوست برو ، برو!

برو ای دختر پالان محبت بردوش ..!

دیده بر دیده ی من ، مفکن نازم مفروش..                                

من دگر سیرم.. سیر!..

به خدا سیرم از این عشق دوپهلوی توپست!

تف بران دامن پستی که تورا پروردست!

                      …

کم بگو، جاه تو کو! مال توکوبرده زر!

کهنه رقاصه ی وحشی صفت زنگی خر!

گر طلا نیست مرا ، تخم طلا!..مردم من،

زاده ی رنجو وپرورده دامان شرف.

آتش سینه ی صدها تن دلسردم من!

دل من چون دل تو ، صحنه دلقکها نیست!

دیده ام مسخره خنده چشمک ها نیست!

دل من مامن صدشور و بسی فریاد است:

ضربانش : جرس قافله ی زنده دلان

طپش طبل ستم کوب ستم کوفتگان

چکش مغز زدنیای شرف رو رفتگان

«تک تک» ساعت ، پایان شب بیداداست!

دل من ای زن بدبخت هوس پرور پست!

شعله ی اتش«شیرین» شکن «فرهاد» است!

حیف ازاین قلب ، از این قبر طرب پرور درد

که به فرمان تو ، تسلیم تو جانی کردم ،

حیف ازان عمر ، که با سوزشراری جانسوز

پای مال هوسی هرزه و انی کردم !

درعوض با من شوریده ، چه کردی؟ نامرد!

دل به من دادی ؟ نیست؟

صحبت از دل مکن ، این لانه ی شهوت، دل نیست!

دل سپردن اگر اینست! که این مشکل نیست !

هان ! بگیر، این دلت ، از سینه فکندیم بدر!

ببرش دور.. ببر !

ببرش تهحفه زبهر پدرت ، گرگ پدر !

اورفت..من خودم اورا فرستادم ! ولی پس از رفتن او احساس،

کردم که هیکس را نمی توانم واقعا دوست داشته باشم !..

باور کنید ! هیچ نمی دانستم ، که با مرگ او ، عشق من هم برای همیشه

میمیرد ، ولی چکار میتوانم بکنم .. رفته بود .. مرده بود .. وهرچه

داشتم .. باخودش ، همراه با خودش ، برده بود :«وداع» را پس از

درک این حقیقت تلخ ساختم!..

تقدیم به خواهر خوبم

«ا-ج»